علائم گردن درد عصبی و روش‌های درمان آن

علائم گردن درد عصبی و روش‌های درمان آن

گردن درد عصبی که نورالژی گردنی-بازویی، سیاتیک گردن یا سیاتیک بازو نیز شناخته می‌شود، بیماری نسبتاً شایعی است که بر کیفیت زندگی تاثیر منفی می‌گذارد. در این محتوا تلاش شده است تا به گردن درد عصبی، تفاوت آن با گردن درد معمولی، علل، درمان و پیشگیری این بیماری پرداخته شود.

تشخیص نوع گردن درد

گردن درد عصبی چیست و چه تفاوتی با گردن درد معمولی دارد؟

گردن درد عصبی دردی با منشأ عصبی است که از ستون فقرات گردن شروع می‌شود و مسیر دقیقی از بازو و ساعد را دنبال می‌کند و در یک یا چند انگشت پایان می‌یابد. این درد اغلب ناتوان‌کننده است و به صورت سوزش، شوک الکتریکی یا احساس فشرده شدن توصیف می‌شود. همچنین با درد گردن یا سردرد نیز همراه است. گاهی اوقات، گردن درد عصبی با درد بین یا زیر تیغه‌های شانه همراه می‌باشد که اغلب به صورت احساس خنجر توصیف می‌شود.

گردن درد معمولی در محدود گردن رخ می‌دهد و علائم عصبی در گردن درد معمولی از جمله بی حسی، گزگز یا مور مور شدن بروز نمی‌کند. علل این نوع گردن درد معمولا رگ به رگ شدن گردن، اسپاسم عضلانی، آسیب و تغییرات دژنراتیو در ستون فقرات گردن می‌باشد. گردن درد معمولی به سفتی یا خشکی گردن نیز معروف است.

این درد اغلب ناتوان‌کننده است.

مهم‌ترین علائم گردن درد عصبی که نباید نادیده گرفته شوند؟

درد عصبی گردن به دو شکل مزمن یا حاد بروز می‌کند. این درد در نزدیکی محل آسیب، در نزدیکی گردن و شانه‌ها یا هر جایی که عصب گردنی-بازویی به آن متصل است، رخ می‌دهد. عدم وجود درد در گردن، نورالژی گردنی-بازویی را رد نمی‌کند.

علت‌ درد مزمن گردن هنوز به خوبی شناخته نشده است. عوامل خطر متعددی مانند عادات وضعیتی، اضطراب، افسردگی، تنش عضلانی و فعالیت‌های ورزشی یا شغلی در این امر دخیل هستند.

درد مزمن گردن می‌تواند خفیف، متوسط یا شدید باشد و در هر زمانی رخ ‌دهد. این درد با سوزن سوزن شدن، بی‌حسی، سرگیجه و سردرد همراه است. درد حاد، تیز و غیرقابل تحمل است. این درد در درجه اول پس از یک شوک یا ضربه رخ می‌دهد، در حالی که درد مزمن عموماً ناشی از یک بیماری دژنراتیو است. در هر دو حالت، درد می‌تواند دوره‌ای باشد و فواصل مداومی بین دوره‌ها داشته باشد و حتی در حالت استراحت نیز احساس می‌شود. فلج نیز در برخی موارد ممکن است رخ دهد که یک وضعیت اورژانسی است. بنابراین علائم گردن درد عصبی نبایستی نادیده گرفته شوند.

ارتباط استرس، اضطراب و فشارهای روانی با گردن درد عصبی

استرس، اضطراب و فشارهای روانی علت بسیاری از دردها و ناراحتی‌ها، از جمله گردن درد عصبی و سردرد است. استرس تاثیر فیزیکی بر عضلات گردن دارد و تنش عضلانی را افزایش می‌دهد. بنابراین درد گردن را افزایش یا تحریک می‌کند.

منشأ درد معمولاً علائم را تعیین می‌کند.

علت‌های شایع گردن درد عصبی از دیدگاه پزشکی

گردن درد عصبی به ویژه جوانان و همچنین افراد بالای 50 سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علل گردن درد عصبی در گروه‌های سنی بسیار متفاوت است. در افراد جوان‌تر، آسیب ورزشی و تروما منجر به گردن درد عصبی می‌شود، در حالی که در افراد مسن‌تر گردن درد عصبی عموماً به دلیل آرتروز یا فتق دیسک‌هایی است که ریشه‌های عصبی را فشرده می‌کنند.

اعصاب مسئول انتقال تکانه‌ها از گیرنده‌های حسی به مغز و از مغز به عضلات هستند و به ما امکان می‌دهند احساسات (دما، فشار، نرمی) را احساس کنیم یا حرکتی را که توسط مغز کنترل می‌شود، انجام دهیم. در ستون فقرات، اعصاب از طریق سوراخ‌های مهره‌ها که به طور خاص برای این منظور طراحی شده‌اند، به نخاع متصل می‌شوند. فتق دیسک، تروما یا آرتروز ساختار ستون فقرات را تغییر می‌دهد و در نتیجه قطر سوراخ‌هایی را که حاوی ریشه‌های عصبی هستند، کاهش می‌یابد. سپس ریشه‌های عصبی توسط یک زائده استخوانی، پارگی دیسک بین مهره‌ای، التهاب یا سایش مهره‌ها به یکدیگر فشرده می‌شوند.

از آنجایی که اعصاب مستقیماً مسئول انتقال سیگنال‌های درد به مغز هستند، تحریک مداوم این اعصاب منجر به علائم مختلفی از جمله درد و بی‌حسی می‌شود. در واقع آسیب به ریشه‌های عصبی واقع در نزدیکی مهره‌های گردنی باعث دردی می‌شود که به سر، گردن، قسمت فوقانی کمر، شانه‌ها، بازوها و دست‌ها منتشر می‌یابد. منشأ درد معمولاً علائم را تعیین می‌کند.

 روش‌های تشخیص گردن درد عصبی و زمان مراجعه به پزشک

درد مداوم گردن یک علامت اولیه حیاتی است که می‌تواند علل مختلفی داشته باشد، اما وقتی مزمن می‌شود یا شدت می‌گیرد، نشانه هشدار می‌باشد. اگر گردن درد با وجود درمان‌های مرسوم مانند داروهای ضد التهاب ادامه داشته باشد، مراجعه به پزشک متخصص ضروری است.

گرما درمانی

درمان گردن درد عصبی با روش‌های خانگی و اصلاح سبک زندگی

برخی از درمان‌های طبیعی خانگی می‌توانند تسکین‌دهنده درد باشند. روغن‌های ضروری از جمله روغن نعناع، روغن ضروری بابونه رومی، روغن ضروری وینترگرین برای تسکین درد و شل کردن عضلات مفید است. ناحیه آسیب دیده را با این روغن‌ها ماساژ دهید. نشستن یا در رختخواب ماندن لزوماً بهترین راه حل برای گردن درد عصبی نیست، لذا مرتبا راه بروید. راه رفتن به تحریک گردش خون، اکسیژن رسانی به بافت‌ها و پرت کردن حواس شما از مسائل دیگر کمک می‌کند. استفاده از یک بطری آب گرم زیر گردن در حالت دراز کشیده می‌تواند درد را تسکین دهد.

اصلاح وضعیت بدن که شامل تمرینات کششی، تقویت عضلات و آگاهی از وضعیت بدن است، به بیمار کمک می‌کند وضعیت صحیح بدنش را پیدا کند و آن را حفظ نمایید. وضعیت ستون فقرات در طول خواب نیز مهم است. سر و گردن بایستی با بدن تراز شوند، لذا ترجیحاً بالش کوچک زیر گردن قرار دهید.

فیزیوتراپی نقش مهمی در کاهش درد دارد.

درمان‌های پزشکی و تخصصی گردن درد عصبی

درمان گردن درد عصبی بسته به ماهیت درد، حاد یا مزمن بودن آن و همچنین وجود علائم یا نشانه‌های عصبی، متفاوت است که نیاز به رویکردی متمایز برای هر مورد دارد. به عنوان مثال، در مورد فتق دیسک، گزینه جراحی با برداشتن فشار برای آزاد کردن ریشه عصب آسیب دیده، آخرین راه حل است.

در درجه اول رویکردهای درمانی برای گردن درد عصبی، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)  و مسکن‌ها برای کاهش التهاب و تسکین درد و شل‌کننده‌های عضلانی برای کاهش تنش عضلانی است. همچنین درمان‌های تخصصی فیزیوتراپی همراه دارو تجویز می‌شوند. منظور از فیزیوتراپی، سوزن خشک نقاط ماشه‌ای، اصلاح وضعیت بدن، تمرینات فعال، نوار کینزیولوژی، لیزر درمانی، استئوپاتی کرانیوساکرال، توانبخشی، تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS)  و بادکش درمانی است.

در مورد گردن درد عصبی که منشا آن اضطراب و استرس است، پزشک متخصص نورولوژی، داروهای تخصصی برای درمان ریشه‌ای این درد تجویز می‌کند.

راه‌های پیشگیری از گردن درد عصبی و جلوگیری از عود مجدد

وقتی صحبت از مدیریت درد گردن و پیشگیری از گردن درد عصبی می‌شود، دانستن رویکرد صحیح برای بهبودی و سلامت کلی بدن بسیار مهم است. لذا هنگام نشستن و ایستادن از تراز صحیح بدن اطمینان حاصل نمایید و از صندلی‌ها و میزهایی استفاده کنید که وضعیت بدنی شما را در وضعیت مناسب قرار ‌دهد و از قوز کردن خودداری کنید. تمریناتی انجام دهید که عضلات گردن و بالای کمر شما را تقویت ‌کند و روزانه بیست دقیقه پیاده‌روی نمایید. از تکنیک‌های صحیح برای بلند کردن و حمل اشیاء استفاده کنید و از حمل کیف‌های سنگین روی یک شانه پرهیز کنید. از نشستن طولانی مدت یا فعالیت‌های تکراری که بر روی گردن و شانه فشار وارد می‌‎کند، خودداری نمایید.